Стефчо се пофали
22 отговора
0 прегледа
Брате Лиме
значи не знам зашто пак за разбирането и неразбирането. Ама приемете го вече еднаш, хората не разбират. Даже и на мен ми се случва иако не сам вече сигурен на кои език сам прочел повече в живота, на балгарски српки или македонски !?
Накрая обаче разбрахме,че не се познаваме и че сме изгубили жизнените връзки помежду си(В.Перев)
Накрая обаче разбрахме,че не се познаваме и че сме изгубили жизнените връзки помежду си(В.Перев)
Редактирано от SashetoBE на
Re: Стефчо се пофали
разбираемо е македонистките отрепки да предпочитат да нямат история векове назад, стига да могат да кажат, че нямат българска история. ама нашия продажник къде затри 13 века история и се опитва да пробутва някакаъв дебилизъм . история на анонимници.
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
Re: Стефчо се пофали
По принцип, би било грешка да се признава официално нация и език, както е грешка и да се отрича правото на гражданите на Севрна Македония да се самоопределят, както те желаят. Истината е в двойственото възприятие и тълкуване - ние не можем да искаме от тях да се откажат от македонското национално чувство и език, но и те не могат да ни задължат да не определяме македонския като дял от българския език, чиято книжовна кодифицирана форма е приближена умишлено до сръбския.
В това отношение позицията на Дечев също е слаба. Той по принцип има негативно отношение към българската власт във Вардарска Македония в периода 1941-1944 г. Но не може да му се отрече, че има ясна мисъл и умее да обясни позицията си. В Скопие, ако и него не могат да преглътнат, не знам какъв ЕС им се привижда....
В това отношение позицията на Дечев също е слаба. Той по принцип има негативно отношение към българската власт във Вардарска Македония в периода 1941-1944 г. Но не може да му се отрече, че има ясна мисъл и умее да обясни позицията си. В Скопие, ако и него не могат да преглътнат, не знам какъв ЕС им се привижда....
Редактирано от goga на
Re: Брате Лиме
Саше, това за разбирането е като примера "що е то квантова физика": ако заключиш една котка в кутия, без да я виждаш - може едновременно да заключиш, че тя е жива и мъртва. Мисловната и емоционална нагласа определят реалността, оттам и "разбирането". Не разбираш, защото на подпрагово ниво са ти набили в главата, че не трябва да разбираш български, и всяка различност я тълкуваш като неопределимо и неразбираемо понятие, а не като особеност на един общ език.
На мен също скопската книжовна форма не е ми е присърце, но като се старая да разбера - разбирам. Старият ви език ми е понятен, защото помня диалекта на бабите и дядовците, който е близък с вашия говор. За днешните младежи може и той да им дойде "неразбираем".
Но основното е мисловната нагласа, желанието да разбереш. Защото реално това не са кой знае колко различни езици, дори да си чужденец и да нямаш пойма кой е българин и кой днешен македонец.
Водещите се престараха в позата на "неразбиращи" Защо същият не каза на Бойко, че не го разбира и иска преводач?
На мен също скопската книжовна форма не е ми е присърце, но като се старая да разбера - разбирам. Старият ви език ми е понятен, защото помня диалекта на бабите и дядовците, който е близък с вашия говор. За днешните младежи може и той да им дойде "неразбираем".
Но основното е мисловната нагласа, желанието да разбереш. Защото реално това не са кой знае колко различни езици, дори да си чужденец и да нямаш пойма кой е българин и кой днешен македонец.
Водещите се престараха в позата на "неразбиращи" Защо същият не каза на Бойко, че не го разбира и иска преводач?
Редактирано от goga на
Re: Брате Лиме
Абе разбирането и неразбирането са въпрос на мотивация.
Ако седна в някой ресторант в Македония и започна да обяснявам на дъщеря си на чист български, как Самуил е български цар и Гоце Делчев е бил българин, знаеш ли колко бързо ще започнете да разбирате?
General Protection Fault in module 0xDEEBAA. Рестартирайте държавата!
Ако седна в някой ресторант в Македония и започна да обяснявам на дъщеря си на чист български, как Самуил е български цар и Гоце Делчев е бил българин, знаеш ли колко бързо ще започнете да разбирате?
General Protection Fault in module 0xDEEBAA. Рестартирайте държавата!
Re: Стефчо се пофали
да, като цяло, много слаба работа, макар и да имаше проблясъци тук-там.
първо, трябваше да ги разсипе по въпроса за расистките квалификации /македонисткото рециклиране на сръбската теза, че българите не били чисти славяни, а наполовина татари/ - каза две изречения и млъкна.
сърбина водещ после каза, че 90% от северномакедонците вярвали, че имало някакво северномакедонско национално чуство през 19ти век. а, нашия мълчи като пукал. и после България била виновна, че не се била харесала на македонистите. един час преливане от пусто в празно, без да се каже гласно и ясно какъв е проблема и кой е главния виновник.
между другото дечев има статия от миналата година, в която твърди, че северномакедонския е втора норма на българския
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
първо, трябваше да ги разсипе по въпроса за расистките квалификации /македонисткото рециклиране на сръбската теза, че българите не били чисти славяни, а наполовина татари/ - каза две изречения и млъкна.
сърбина водещ после каза, че 90% от северномакедонците вярвали, че имало някакво северномакедонско национално чуство през 19ти век. а, нашия мълчи като пукал. и после България била виновна, че не се била харесала на македонистите. един час преливане от пусто в празно, без да се каже гласно и ясно какъв е проблема и кой е главния виновник.
между другото дечев има статия от миналата година, в която твърди, че северномакедонския е втора норма на българския
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
Re: Стефчо се пофали
и малко от положителната страна. български историк участва /дистанционно/ в северномакедонско предаване. без да си кривим душите, получи се нормална дискусия, и двете страни говореха възпитано и цивилизовано, нямаше някакво конфронтиране или махленско заяждане. т.е. ако се следва този модел и има желание да се дискутира и следва добрия тон, може да се върви напред.
и най-вече противно на изявленията на историчарите от комисията, че нещата не бивало да се пренасят в медиите. точно медиите /както е във всяка развита демокрация/ биха били най-добрия коректив. т.е. нещата не трябва да се правят само скрито-покрито в някакви затворени формати, което дава най-добра възможност за протакания и разни задкулисни игрички и шикалкавяния.
важният момент тук е, че когато се следва нормалния тон и липсва негативизъм, кривата страна ще може много по-бързо и безболезнено за самата нея да направи съответните отстъпки и компромиси /поне така ми се струва на мен/.
друго нещо, което направи впечатление, е че македонистите много бързо си изстреляха куршумите със задължителните "докази". т.е. горе-долу видяхме какъв им е капацитета - т.е. никакъв - записите от елис айлънд и някакви предполагаеми северномакедонци "реГрутирани" в сръбската армия /горките пак изпаднаха да мъчат аргумента за анонимните "македонци", тъй като при известните исторически личности просто нямат нищо/. и всичко това беше абсолютно лесно оборимо.
от към лошата страна. дечев беше леко нервен и не беше на достатъчно добро ниво. направо много и в голяма степен необосновани отстъпки и изобщо не постави на масата големите грехове на македонизма. това може да мине като някаква дипломатичност като за встъпително интервю, но за в бъдеще ще нанесе само вреди. очевидно ни трябва някой още по-начетен, но и добросъвестен от дечев.
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
и най-вече противно на изявленията на историчарите от комисията, че нещата не бивало да се пренасят в медиите. точно медиите /както е във всяка развита демокрация/ биха били най-добрия коректив. т.е. нещата не трябва да се правят само скрито-покрито в някакви затворени формати, което дава най-добра възможност за протакания и разни задкулисни игрички и шикалкавяния.
важният момент тук е, че когато се следва нормалния тон и липсва негативизъм, кривата страна ще може много по-бързо и безболезнено за самата нея да направи съответните отстъпки и компромиси /поне така ми се струва на мен/.
друго нещо, което направи впечатление, е че македонистите много бързо си изстреляха куршумите със задължителните "докази". т.е. горе-долу видяхме какъв им е капацитета - т.е. никакъв - записите от елис айлънд и някакви предполагаеми северномакедонци "реГрутирани" в сръбската армия /горките пак изпаднаха да мъчат аргумента за анонимните "македонци", тъй като при известните исторически личности просто нямат нищо/. и всичко това беше абсолютно лесно оборимо.
от към лошата страна. дечев беше леко нервен и не беше на достатъчно добро ниво. направо много и в голяма степен необосновани отстъпки и изобщо не постави на масата големите грехове на македонизма. това може да мине като някаква дипломатичност като за встъпително интервю, но за в бъдеще ще нанесе само вреди. очевидно ни трябва някой още по-начетен, но и добросъвестен от дечев.
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
Re: Стефчо се пофали
а, да, и разбира се, да не забравяме, че и самите македонисти надали биха поканили някой, който предварително не е дал да се разбере, че признава "съвременните реалности" на сега съществуващите "македонски език" и "македонска нация".
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
кажи му северномакедонец вместо да го обиждаш
Re: Стефчо се пофали
Всъщност, по отношение на преобладаващия брой македонци в българската армия през Първата световна, водещите отговориха с невярното твърдение, че Вардарска Македония е била окупирана от България и е било по-лесно тя да ги мобилизира. Само че след балканските войни днешна Македония е окупирана от сърбите и през 1914, 1915 и 1916 (до влизането на българските войски) местното население е мобилизирано в сръбската армия. Известни са бунтовете на новобранците в Крагуевац и фактът, че много от македонците в сръбската армия бягат в България и се записват като доброволци в българската армия. Не беше казано, че масово илинденци, вемереовци и комити се включват в нашата армия срещу Сърбия, като много от тях са на командващи позиции (Александров, Протогеров са достатъчен пример). Неща, които не бяха разяснени в разговора.
Редактирано от bash bugarash на
Re: Стефчо се пофали
Цялата ментална обърквация на средностатистически македонец, кмета на Куманово:
Мојата земја е МАКЕДОНИЈА
Мојата нација е МАКЕДОНСКА
Нашите предци биле МАКЕДОНЦИ, ние на овој свет дојдовме како такви и нашите потомци ќе заминат како такви а нивните внуци и правнуци ќе останат МАКЕДОНЦИ, архитипот ќе се пренесува од колено на колено!
Државата ни се нарекуваше Демократска Федерална МАКЕДОНИЈА, Народна Република МАКЕДОНИЈА, Социјалистичка Република МАКЕДОНИЈА, Република МАКЕДОНИЈА, денеска Република Северна МАКЕДОНИЈА, од историски познати причини сплет на околности и услови со повеќепати менуван и надополнуван Устав.
Нацијата ни ја официјализира КПЈ кога ја призна КПМ со што предците наши го остварија вековниот стремеж на многу генерации да се избориме за идентитетско признание, борците на НОБ во духот на илинденците и партизаните во антифашизмот се изборија за независна држава во која покрај нас Македонците живеат и Албанци, Срби, Турци, Роми, Власи, Бошњаци и др.
Овој голем меѓународен ден на работникот и работничката класа која од 45та до 80та под лидерство на Тито за помалку од 35 години со лопата и крампа создаде се, од тогаш наваму со багер се руши тоа што беше градено и сеуште неможе да се сруши и во континуитет се распродава.
Се можеме да срушиме и повторно да изградиме но по историјата и идентитетот не смееме да си чепкаме, тоа е наше и на сите кои живееле, живеат и ќе живееме заедно.
Вергината била и ќе биде дел од таа историја и истата со брусалица не се брише, таа или ја имаш заедно со останатите чувства во себе или пак никогаш не била во тебе.
Во мојот досегашен четириесет и четири годишен живот, неколкупати се чувствував многу горд како човек, првиот пат на матурската, втор пат во АРМ, трет пат кога станав родител и се роди мојот син Милан, подоцна уште два пати за Вероника и Димитар, станав градоначалник на најголемата општина и тоа се моменти на исполнетост но и одговорност кои им ги посакувам на сите да ги почувствуваат но исклучително е чувството на свечената обврска во АРМ и тоа сме го споделиле многумина од тогашните генерации во нашата МАКЕДОНИЈА.
Млади војничиња, полни со желба за докажување, нашата војничка чојана униформа од шеесетите години останата по магацините од ЈНА која што заедно со моите другари далечната 94та ја носевме во касарната Ѓорче Петров во Скопје, пушките М48 од магацините на тогашната ТО (паповки добивме само за денот на заклетвата), се редевме во ешалоните на војничката писта, гордо ја пеевме ДРЖАВНАТА ХИМНА и со денови сите рамо до рамо различни по вера и нација вежбавме и марширавме за тој ден, така не учеше државата, да ја сакаме, да и се заколнеме на верност, доколку е потребно и животот да го дадеме за неа како што предците наши се колнеле на Светата книга, пиштол и кама, за жал денеска многумина се колнат на "жими мајка", лидери, функционери, власт, опозиционери со години, тогаш студираа, одлагаа, полагаа но не одслужија ниту девет месеци задолжителен воен рок, тоа за нив беше губење на време, но денеска се први да и служат од некоја позиција на државата.
Тој ден дојдоа нашите родители, сите исполнети и насмеани, моето цело семејство дојде со радост, на моите другари исто така, среќа, солзи радосници сликање со старите апарати на филм, шкљоцаа на сите страни.
Помеѓу моите беше и братучедот мој Иван, тогаш дете, денеска татко на две прекрасни дечиња, се радуваше на пушката, татко ми, мајка ми, сестра ми сите горди, другарите и другарките среќни, цвеќе, насмевки на сите страни, на Надица пред да заминам и кажав дека откако ќе одслужам ќе ми стане девојка а денеска ми е прекрасна сопруга.
Како да ја избришам ВЕРГИНАТА на мојата чојана униформа, како да ги избришам тие спомени, како да си ја избришам сопствената историја.
Ех, дојде време невреме, политика, поделба, грабеж, надмудрувања, интриги, ѓаволот влезе помеѓу нас.
Денеска братучедот мој Иван е активист на ВМРО Дпмне а јас висок функционер на СДСМ но колку и да сме идеолошкинразлични кога излегов пред некој ден од дома со болничка кола очите му беа полни со солзи, крвта е крв, боли за своето секогаш, а сепак малку сме.
ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ бил Бугарин толку колку што моето кумче кое студира во Бугарија е Бугарин кога ги полага испитите на факултетот а професорот ќе го праша како се чувствува, знам дека е горд Македонец докажан по ген, внук на првоборец, сепак мудриот премолчува, кумството ми е шест генерации и ќе продолжи ќе даде БОГ.
Последно време Бугарскиот пасош за нас стана прозорец кон Европа го земаа многумина, разбирливо, животот оди мора да се работи создава и заработува за живот, каде? нормално во Европа, таму каде што сакаме сите, со модерниот и богатиот свет.
Бугарија ни е братска држава исто како и Србија, многу сме измешани и поврзани но сепак треба да се знае дека Македонец не се создава, тој се раѓа, така било и ќе биде!
Со Албанците живееме со векови на овие простори, секој си држи до своето но предците ни живееле и се пчитувале и помагале и ние ќе продолжиме да живееме заедно во граѓанска држава во која ќе се цени и почитува индивидуата и способноста а не етничкста или партиска припадност, Албанија ни е партнер и пријател.
Едни ми велат "комуњара" други "вмровец" сум бил Југо носталгичен, сум ја имал вергината на профилот (сликата ми е драга ја фотографирав 2009та низ убавите охридски улици), како и да ме нарекуваат јас ќе бидам истото како и тие МАКЕДОНЕЦ со своја глава и став!
Сосема на крајот да се извинам однапред на сите доколку несакајќи навредив некој со моиве зборови, ве почитувам и сакам сите, нека ми простат другарите и блиските што ќе ги објавам овие слики од едни убави времиња кои се составен дел на мојата историја.
Ќе се освестиме и обединиме сите или ќе го посееме раздорот врз нашите потомци како што тоа го погрешија нашите предци, ЗАЕДНО МОЖЕМЕ СЕ, доста беа поделбите.
Големите нации станаа големи бидејќи сватија дека заедничките спомени треба да обединуваат, не да разделуваат.
- Заедно ќе ја згазиме короната но и ќе ја изградиме иднината!
Мојата земја е МАКЕДОНИЈА
Мојата нација е МАКЕДОНСКА
Нашите предци биле МАКЕДОНЦИ, ние на овој свет дојдовме како такви и нашите потомци ќе заминат како такви а нивните внуци и правнуци ќе останат МАКЕДОНЦИ, архитипот ќе се пренесува од колено на колено!
Државата ни се нарекуваше Демократска Федерална МАКЕДОНИЈА, Народна Република МАКЕДОНИЈА, Социјалистичка Република МАКЕДОНИЈА, Република МАКЕДОНИЈА, денеска Република Северна МАКЕДОНИЈА, од историски познати причини сплет на околности и услови со повеќепати менуван и надополнуван Устав.
Нацијата ни ја официјализира КПЈ кога ја призна КПМ со што предците наши го остварија вековниот стремеж на многу генерации да се избориме за идентитетско признание, борците на НОБ во духот на илинденците и партизаните во антифашизмот се изборија за независна држава во која покрај нас Македонците живеат и Албанци, Срби, Турци, Роми, Власи, Бошњаци и др.
Овој голем меѓународен ден на работникот и работничката класа која од 45та до 80та под лидерство на Тито за помалку од 35 години со лопата и крампа создаде се, од тогаш наваму со багер се руши тоа што беше градено и сеуште неможе да се сруши и во континуитет се распродава.
Се можеме да срушиме и повторно да изградиме но по историјата и идентитетот не смееме да си чепкаме, тоа е наше и на сите кои живееле, живеат и ќе живееме заедно.
Вергината била и ќе биде дел од таа историја и истата со брусалица не се брише, таа или ја имаш заедно со останатите чувства во себе или пак никогаш не била во тебе.
Во мојот досегашен четириесет и четири годишен живот, неколкупати се чувствував многу горд како човек, првиот пат на матурската, втор пат во АРМ, трет пат кога станав родител и се роди мојот син Милан, подоцна уште два пати за Вероника и Димитар, станав градоначалник на најголемата општина и тоа се моменти на исполнетост но и одговорност кои им ги посакувам на сите да ги почувствуваат но исклучително е чувството на свечената обврска во АРМ и тоа сме го споделиле многумина од тогашните генерации во нашата МАКЕДОНИЈА.
Млади војничиња, полни со желба за докажување, нашата војничка чојана униформа од шеесетите години останата по магацините од ЈНА која што заедно со моите другари далечната 94та ја носевме во касарната Ѓорче Петров во Скопје, пушките М48 од магацините на тогашната ТО (паповки добивме само за денот на заклетвата), се редевме во ешалоните на војничката писта, гордо ја пеевме ДРЖАВНАТА ХИМНА и со денови сите рамо до рамо различни по вера и нација вежбавме и марширавме за тој ден, така не учеше државата, да ја сакаме, да и се заколнеме на верност, доколку е потребно и животот да го дадеме за неа како што предците наши се колнеле на Светата книга, пиштол и кама, за жал денеска многумина се колнат на "жими мајка", лидери, функционери, власт, опозиционери со години, тогаш студираа, одлагаа, полагаа но не одслужија ниту девет месеци задолжителен воен рок, тоа за нив беше губење на време, но денеска се први да и служат од некоја позиција на државата.
Тој ден дојдоа нашите родители, сите исполнети и насмеани, моето цело семејство дојде со радост, на моите другари исто така, среќа, солзи радосници сликање со старите апарати на филм, шкљоцаа на сите страни.
Помеѓу моите беше и братучедот мој Иван, тогаш дете, денеска татко на две прекрасни дечиња, се радуваше на пушката, татко ми, мајка ми, сестра ми сите горди, другарите и другарките среќни, цвеќе, насмевки на сите страни, на Надица пред да заминам и кажав дека откако ќе одслужам ќе ми стане девојка а денеска ми е прекрасна сопруга.
Како да ја избришам ВЕРГИНАТА на мојата чојана униформа, како да ги избришам тие спомени, како да си ја избришам сопствената историја.
Ех, дојде време невреме, политика, поделба, грабеж, надмудрувања, интриги, ѓаволот влезе помеѓу нас.
Денеска братучедот мој Иван е активист на ВМРО Дпмне а јас висок функционер на СДСМ но колку и да сме идеолошкинразлични кога излегов пред некој ден од дома со болничка кола очите му беа полни со солзи, крвта е крв, боли за своето секогаш, а сепак малку сме.
ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ бил Бугарин толку колку што моето кумче кое студира во Бугарија е Бугарин кога ги полага испитите на факултетот а професорот ќе го праша како се чувствува, знам дека е горд Македонец докажан по ген, внук на првоборец, сепак мудриот премолчува, кумството ми е шест генерации и ќе продолжи ќе даде БОГ.
Последно време Бугарскиот пасош за нас стана прозорец кон Европа го земаа многумина, разбирливо, животот оди мора да се работи создава и заработува за живот, каде? нормално во Европа, таму каде што сакаме сите, со модерниот и богатиот свет.
Бугарија ни е братска држава исто како и Србија, многу сме измешани и поврзани но сепак треба да се знае дека Македонец не се создава, тој се раѓа, така било и ќе биде!
Со Албанците живееме со векови на овие простори, секој си држи до своето но предците ни живееле и се пчитувале и помагале и ние ќе продолжиме да живееме заедно во граѓанска држава во која ќе се цени и почитува индивидуата и способноста а не етничкста или партиска припадност, Албанија ни е партнер и пријател.
Едни ми велат "комуњара" други "вмровец" сум бил Југо носталгичен, сум ја имал вергината на профилот (сликата ми е драга ја фотографирав 2009та низ убавите охридски улици), како и да ме нарекуваат јас ќе бидам истото како и тие МАКЕДОНЕЦ со своја глава и став!
Сосема на крајот да се извинам однапред на сите доколку несакајќи навредив некој со моиве зборови, ве почитувам и сакам сите, нека ми простат другарите и блиските што ќе ги објавам овие слики од едни убави времиња кои се составен дел на мојата историја.
Ќе се освестиме и обединиме сите или ќе го посееме раздорот врз нашите потомци како што тоа го погрешија нашите предци, ЗАЕДНО МОЖЕМЕ СЕ, доста беа поделбите.
Големите нации станаа големи бидејќи сватија дека заедничките спомени треба да обединуваат, не да разделуваат.
- Заедно ќе ја згазиме короната но и ќе ја изградиме иднината!