Фиромската миторлогия в действие. За мене е безспорно, че дядото Цвятко си е останал бугараш до края на живота си. Адютант на български офицер през първата световна война , контрабандист през втората световна война. Другарувал с български офицери со кои са заедно яли и пили. (ранените партизани в спалнята са измислица на чичото да Дарко - вероятно да оправдае пред себе си бугарашкото поведение на татко си). Че дядо Цвятко не се е променил и след това ни говори друго откровение на Дарко:

...Со нас беше и дедо ми, „стара коска“ на која мудроста и сарказмот ѝ се испреплетуваа така што никогаш со сигурност не знаевме кога од него проговорува умниот старец, а кога народскиот мајтапчија. Во тие години тој полека си се простуваше со животот, па остатокот од фамилијата имаше уште една дилема: не се знаеше кога проговорува тој, а кога склерозата. Дедо ми тоа често го злоупотребуваше, па така и тој празничен викенд си се правеше на три и пол, поставувајќи будалести прашања. „А што славиме ние денес?“ Другите трпеливо одговараа: „Денот на државата, тато“. Дедо ми зазјапа во телевизорот, слично на човек на кој ама баш ништо не му е јасно: „А која држава сме ние сега?“. Другите воздивнаа, заклучувајќи дека нему во главата му се измешале сите држави низ кои поминал, од Отоманската Империја до денес, па појаснија: „Југославија, тато“. А веднаш потоа, за дедо да не почне да се распрашува зошто кралот Петар Втори го нема на телевизор штом сме седнале да му славиме празник, срипаа во хор: „Титова Југославија, тато. Авнојска! Онаа родена на заседанието во Јајце“. Дедо се замисли, се насмевна како човек на кој сите можни одговори му се одамна познати, па тивко додаде: „А бе, деца, од тоа ваше Јајце еден ден голем сматок ќе испадне!“.

Съдържаниет е скрито
Влезте за да го видите

Редактирано от kyмaнич на 24.12.12 09:58.