|
|
| Тема |
 Re: Левски vs. Македония през 1942 г. [re: Чeфo] |
|
| Автор |
Чeфo (същия) |
|
| Публикувано | 24.06.07 11:58 |
|
|
|
Злодеят полицейски началник трябва да е Емануел (Мане) Мачков, а извършеният върху него атентат вероятно е и кулминацията на филма.
Последен збор . . .
Трпе Јаковслевски
1925 - 2005 - политичар
Ако Трпе Јаковлевски беше сў уште жив, на 24 декември, во саботата, ќе навршеше точно 80 години. Две недели пред тоа замина тивко, нечујно. Малкумина дознаа дека овој свет го напушти човекот кој сиот свој живот го посвети на својата Македонија, поминувајќи го најголемиот дел од работниот век во Белград како нејзин висок претставник во врвовите на власта на тогашна Титова Југославија. Вршеше повеќе значајни функции, покрај другото, беше член и извршен секретар на ЦК на СКЈ, како и член на Сојузниот извршен совет.
Сигурно постарите се сеќаваат на македонскиот филм "Истрел" направен врз вистинит настан од Втората светска војна, сторија на која Ј се восхитуваа тогашните помлади генерации. Едно од четирите момчиња за кои се зборува во филмот, кои во Скопје го ликвидираа тогашниот познат бугарски агент Мане Мачков беше и Трпе Јаковлески. Тој од бугарската фашистичка власт беше осуден на 7,5 години, поради тоа што беше помлад малолетник, а неговите другари Кочо Битољану, Ангеле Михајловски и Бранко Фрицкан добија по 15 години затвор, бидејќи беа малку постари од него.
Трпе Јаковлевски беше југословенски амбасадор во Чехословачка, во бурните времиња на "Чешката пролет", кога советските трупи во 1968 година влегоа во оваа држава за да ги сопрат прогресивните сили. Тие денови Јаковлевски доживеа тешка сообраќајна несреќа. Неговиот автомобил беше удрен од товарно воено возило на советските трупите кои крстосуваа низ улиците на Прага. Познатиот македонски политичар ги чувствуваше последиците од таа несреќа до крајот на својот живот.
Јаковлевски во југословенски рамки беше ценет македонски политичар. Беше голем говорник и човек што ги разбираша современите токови, а распадот на Југославија го доживеа како нормален процес. Истовремено Ј се радуваше на новосоздадената македонска држава, иако имаше многу забелешки на тие што ја раководеа. Во 1996 година го напушти Белград и се врати во Скопје за тука, во родното место, да ги помине последните години од животот.
| |
| |
| 
|
|
